poniedziałek, Styczeń 1, 2018

04.01.2018
Skrzypek na dachu / projekt plakatu: Andrzej Pągowski
Uwaga! Spektakl grany w Klubie Dowództwa Garnizonu w Warszawie, aleja Niepodległości 141aŚwiatowej sławy musical „Skrzypek na dachu” swoją warstwą muzyczną jak i tematem przemawia do publiczności na całym świecie. Za kanwę libretta posłużyła powieść Szolema Alejchema „Dzieje Tewjego Mleczarza”. Akcja rozgrywa się w 1905 r. w Anatewce, małym miasteczku na terenie Rosji carskiej, gdzie obok siebie żyją dwie społeczności – żydowska i rosyjska, które starają się nie wchodzić sobie w drogę. Historyczne tło akcji nawiązuje do rodzącego się komunizmu, rewolucji 1905 roku, a w finale do masowej emigracji ludności żydowskiej.Tytułowy Tewje jest ubogim mleczarzem, ojcem pięciu córek, które chce wydać za mąż. One jednak nie zgadzają się z propozycjami swatki i szukają... więcej...
05.01.2018
Skrzypek na dachu / projekt plakatu: Andrzej Pągowski
Uwaga! Spektakl grany w Klubie Dowództwa Garnizonu w Warszawie, aleja Niepodległości 141aŚwiatowej sławy musical „Skrzypek na dachu” swoją warstwą muzyczną jak i tematem przemawia do publiczności na całym świecie. Za kanwę libretta posłużyła powieść Szolema Alejchema „Dzieje Tewjego Mleczarza”. Akcja rozgrywa się w 1905 r. w Anatewce, małym miasteczku na terenie Rosji carskiej, gdzie obok siebie żyją dwie społeczności – żydowska i rosyjska, które starają się nie wchodzić sobie w drogę. Historyczne tło akcji nawiązuje do rodzącego się komunizmu, rewolucji 1905 roku, a w finale do masowej emigracji ludności żydowskiej.Tytułowy Tewje jest ubogim mleczarzem, ojcem pięciu córek, które chce wydać za mąż. One jednak nie zgadzają się z propozycjami swatki i szukają... więcej...
12.01.2018
George and Ira Gershwin
Zakazana whisky, strzelaniny pod oknami i afery kończące się samobójstwami - wokół na parkietach króluje swing, i choć niełatwo było przeżyć kolejny dzień, panowie w smokingach, panie w wymyślnych toaletach…„George & Ira Gershwin” w reż. Jana Szurmieja to nie tylko muzyczna monografia złożona z utworów znakomitego duetu, w którym młodszy z braci był genialnym kompozytorem, a starszy wybitnym autorem tekstów. To przede wszystkim opowiedziana piosenkami niezwykle frapująca historia z życia kobiety i mężczyzny, niepotrafiących odnaleźć się w gąszczu wielkiego miasta. Utwory pochodzące z różnych musicali i opery „Porgy and Bess” są tworzywem dynamicznej opowieści, która jak każdy związek damsko-męski wiedzie od wzajemnego zauroczenia i euforii do burzliwych kłótni,... więcej...
14.01.2018
miasteczko Kasrylewka_Teatr Żydowski
Sztuka „Miasteczko” jest opisem Kasrylewki. Jeśli ktoś chciałby jednak szukać Kasrylewki na mapie, nie znajdzie jej. Została bowiem wymyślona przez Szolema Alejchema. Większość jej mieszkańców stanowią biedacy. Są to jednak biedacy, którzy nie stracili radości życia. Szolem Alejchem przedstawia całą galerię postaci z Kasrylewki. Poznajemy gderliwego właściciela restauracji i zaraz dowiadujemy się, że jego żona jest jeszcze gorszą gderą. Nieco później pojawiają się dwie najbardziej znane postaci Szolema Alejchema: Tewje Mleczarz i Menachem Mendel, całkowite przeciwieństwa charakterów. Tewje to pracowity, twardo stąpający po ziemi gospodarz, z kolei Menachem buja w obłokach, jest, jak to się pięknie mówi w jidysz, „luftmenszem”. Można się domyślać, że współpraca tych... więcej...
18.01.2018
Marienbad / projekt plakatu: Andrzej Pągowski
 Uwaga! Spektakl grany w Klubie Dowództwa Garnizonu w Warszawie, aleja Niepodległości 141aUtwory Szolema Alejchema uczyły, że nawet w czasach największego smutku, należy się śmiać, a humor jest najlepszym lekarstwem na problemy. Stworzył najsłynniejszą postać w kulturze żydowskiej – Tewjego Mleczarza, skrzypka na dachu, biednego Żyda czerpiącego z tradycji swą siłę do walki z trudnościami. Jest jednym z najczęściej i najchętniej tłumaczonych pisarzy jidysz. Pozostawił po sobie około 40 tomów opowiadań, humoresek, monologów, powieści i sztuk teatralnych. Okrzyknięto go orędownikiem jidysz jako języka literackiego.Więcej o Szolemie Alejchemie znajdziecie na naszym portalu 250na65.plA tymczasem zapraszamy na spektakl oparty na jego twórczości.„... więcej...
19.01.2018
Marienbad / projekt plakatu: Andrzej Pągowski
 Uwaga! Spektakl grany w Klubie Dowództwa Garnizonu w Warszawie, aleja Niepodległości 141aUtwory Szolema Alejchema uczyły, że nawet w czasach największego smutku, należy się śmiać, a humor jest najlepszym lekarstwem na problemy. Stworzył najsłynniejszą postać w kulturze żydowskiej – Tewjego Mleczarza, skrzypka na dachu, biednego Żyda czerpiącego z tradycji swą siłę do walki z trudnościami. Jest jednym z najczęściej i najchętniej tłumaczonych pisarzy jidysz. Pozostawił po sobie około 40 tomów opowiadań, humoresek, monologów, powieści i sztuk teatralnych. Okrzyknięto go orędownikiem jidysz jako języka literackiego.Więcej o Szolemie Alejchemie znajdziecie na naszym portalu 250na65.plA tymczasem zapraszamy na spektakl oparty na jego twórczości.„... więcej...
20.01.2018
Marienbad / projekt plakatu: Andrzej Pągowski
 Uwaga! Spektakl grany w Klubie Dowództwa Garnizonu w Warszawie, aleja Niepodległości 141aUtwory Szolema Alejchema uczyły, że nawet w czasach największego smutku, należy się śmiać, a humor jest najlepszym lekarstwem na problemy. Stworzył najsłynniejszą postać w kulturze żydowskiej – Tewjego Mleczarza, skrzypka na dachu, biednego Żyda czerpiącego z tradycji swą siłę do walki z trudnościami. Jest jednym z najczęściej i najchętniej tłumaczonych pisarzy jidysz. Pozostawił po sobie około 40 tomów opowiadań, humoresek, monologów, powieści i sztuk teatralnych. Okrzyknięto go orędownikiem jidysz jako języka literackiego.Więcej o Szolemie Alejchemie znajdziecie na naszym portalu 250na65.plA tymczasem zapraszamy na spektakl oparty na jego twórczości.„... więcej...
21.01.2018
Ostatni syn / proj.Marika Wojciechowska
Ostatni Syn wyrusza w podróż. Wyrusza, mimo że nie jest na wędrówkę absolutnie przygotowany. Mówiąc szczerze, jest to pierwsza podróż w jego życiu, a nawet pierwsze, nieporadne kroki poza bezpieczną kryjówką, w której dorastał. Nie będzie mu łatwo, tym bardziej, że za przewodnika Ostatni Syn ma wyszczerbiony Miecz i psychofankę Śmierć. Czy w takim towarzystwie jest szansa na spotkanie Boga? Tak, tak, właśnie z Bogiem chce Ostatni Syn rozmawiać. Czy dlatego, że jest na Boga zły? A może dlatego, że wierzy, że właśnie Bóg może zmienić losy mieszkańców wioski, w której Ostatni Syn się urodził. Wędrówka Ostatniego Syna, jest podróżą przez pytania, pytania, które padają jak muchy w krainie gotowych odpowiedzi. Gdzie szukać Boga, w świecie, który krzyczy przemocą i bębni... więcej...
21.01.2018
Ostatni syn / proj.Marika Wojciechowska
Ostatni Syn wyrusza w podróż. Wyrusza, mimo że nie jest na wędrówkę absolutnie przygotowany. Mówiąc szczerze, jest to pierwsza podróż w jego życiu, a nawet pierwsze, nieporadne kroki poza bezpieczną kryjówką, w której dorastał. Nie będzie mu łatwo, tym bardziej, że za przewodnika Ostatni Syn ma wyszczerbiony Miecz i psychofankę Śmierć. Czy w takim towarzystwie jest szansa na spotkanie Boga? Tak, tak, właśnie z Bogiem chce Ostatni Syn rozmawiać. Czy dlatego, że jest na Boga zły? A może dlatego, że wierzy, że właśnie Bóg może zmienić losy mieszkańców wioski, w której Ostatni Syn się urodził. Wędrówka Ostatniego Syna, jest podróżą przez pytania, pytania, które padają jak muchy w krainie gotowych odpowiedzi. Gdzie szukać Boga, w świecie, który krzyczy przemocą i bębni... więcej...
22.01.2018
Ostatni syn / proj.Marika Wojciechowska
Ostatni Syn wyrusza w podróż. Wyrusza, mimo że nie jest na wędrówkę absolutnie przygotowany. Mówiąc szczerze, jest to pierwsza podróż w jego życiu, a nawet pierwsze, nieporadne kroki poza bezpieczną kryjówką, w której dorastał. Nie będzie mu łatwo, tym bardziej, że za przewodnika Ostatni Syn ma wyszczerbiony Miecz i psychofankę Śmierć. Czy w takim towarzystwie jest szansa na spotkanie Boga? Tak, tak, właśnie z Bogiem chce Ostatni Syn rozmawiać. Czy dlatego, że jest na Boga zły? A może dlatego, że wierzy, że właśnie Bóg może zmienić losy mieszkańców wioski, w której Ostatni Syn się urodził. Wędrówka Ostatniego Syna, jest podróżą przez pytania, pytania, które padają jak muchy w krainie gotowych odpowiedzi. Gdzie szukać Boga, w świecie, który krzyczy przemocą i bębni... więcej...
22.01.2018
Ostatni syn / proj.Marika Wojciechowska
Ostatni Syn wyrusza w podróż. Wyrusza, mimo że nie jest na wędrówkę absolutnie przygotowany. Mówiąc szczerze, jest to pierwsza podróż w jego życiu, a nawet pierwsze, nieporadne kroki poza bezpieczną kryjówką, w której dorastał. Nie będzie mu łatwo, tym bardziej, że za przewodnika Ostatni Syn ma wyszczerbiony Miecz i psychofankę Śmierć. Czy w takim towarzystwie jest szansa na spotkanie Boga? Tak, tak, właśnie z Bogiem chce Ostatni Syn rozmawiać. Czy dlatego, że jest na Boga zły? A może dlatego, że wierzy, że właśnie Bóg może zmienić losy mieszkańców wioski, w której Ostatni Syn się urodził. Wędrówka Ostatniego Syna, jest podróżą przez pytania, pytania, które padają jak muchy w krainie gotowych odpowiedzi. Gdzie szukać Boga, w świecie, który krzyczy przemocą i bębni... więcej...
22.01.2018
Wiera Gran / proj. Dawid Ryski
Nasza Wiera Gran nie spełni Państwa oczekiwań. Nie zaspokoi pragnień wzruszenia, łez i smutku, i całego tego melodramatu, jaki zwyczajowo się do niej przykleja. To nasza bardzo niedobra polska tradycja: krew, łzy i równanie do wyznaczonego nisko standardu obecności, żeby być jak wszyscy. Wiadomo, że najlepiej byłoby, gdyby było tak, jak być powinno. Ale w naszym spektaklu Wiera mówi dziś, że ma dosyć tego spełniania żądań i narzucania tanich marzeń o innych. Bo z tego właśnie wzięło się to, co ją zabiło: nieustannie szerzące się pomówienia, uległość, cenzurowany repertuar, odwoływane koncerty, nieustająca walka, ogólna społeczna zgoda na jej lincz – w efekcie 36 lat milczenia. I dziś od naszej wykreowanej Wiery żąda się, żeby była ładna, w oczekiwanym stylu,... więcej...
23.01.2018
Wiera Gran / proj. Dawid Ryski
Nasza Wiera Gran nie spełni Państwa oczekiwań. Nie zaspokoi pragnień wzruszenia, łez i smutku, i całego tego melodramatu, jaki zwyczajowo się do niej przykleja. To nasza bardzo niedobra polska tradycja: krew, łzy i równanie do wyznaczonego nisko standardu obecności, żeby być jak wszyscy. Wiadomo, że najlepiej byłoby, gdyby było tak, jak być powinno. Ale w naszym spektaklu Wiera mówi dziś, że ma dosyć tego spełniania żądań i narzucania tanich marzeń o innych. Bo z tego właśnie wzięło się to, co ją zabiło: nieustannie szerzące się pomówienia, uległość, cenzurowany repertuar, odwoływane koncerty, nieustająca walka, ogólna społeczna zgoda na jej lincz – w efekcie 36 lat milczenia. I dziś od naszej wykreowanej Wiery żąda się, żeby była ładna, w oczekiwanym stylu,... więcej...
24.01.2018
Wiera Gran / proj. Dawid Ryski
Nasza Wiera Gran nie spełni Państwa oczekiwań. Nie zaspokoi pragnień wzruszenia, łez i smutku, i całego tego melodramatu, jaki zwyczajowo się do niej przykleja. To nasza bardzo niedobra polska tradycja: krew, łzy i równanie do wyznaczonego nisko standardu obecności, żeby być jak wszyscy. Wiadomo, że najlepiej byłoby, gdyby było tak, jak być powinno. Ale w naszym spektaklu Wiera mówi dziś, że ma dosyć tego spełniania żądań i narzucania tanich marzeń o innych. Bo z tego właśnie wzięło się to, co ją zabiło: nieustannie szerzące się pomówienia, uległość, cenzurowany repertuar, odwoływane koncerty, nieustająca walka, ogólna społeczna zgoda na jej lincz – w efekcie 36 lat milczenia. I dziś od naszej wykreowanej Wiery żąda się, żeby była ładna, w oczekiwanym stylu,... więcej...
27.01.2018
Ginczanka. Chodźmy stąd
Opowieść – o czym? – o życiu i śmierci – kogo? – Zuzanny Poliny Gincburg czy Zuzanny Ginczanki? – opowieść o miłości czy o wojnie? – o życiu czy umieraniu?„Nie boję się ogromu świata” – pisała mała dziewczynka któregoś ostatniego dnia lata, w jakichś ostatnich latach pokoju, w świecie pięknej przeszłości. To inicjujące zdanie rozpoczyna opowieść, której tytuł dałby się streścić w dwóch słowach: moje życie. Nie wie jeszcze, że będzie to brutalnie przerwana, niedokończona opowieść: o nieuczciwej śmierci, o przedwczesnym umieraniu. To otwierające zdanie wypowiada do nas z końca przedwojennej Warszawy. Już nie będzie takiego lata, już nie będzie takiego miasta i już nie będzie takiego świata. Kolejne miejsca, z których trzeba uciekać – Warszawa, Lwów, Kraków – staną się... więcej...
28.01.2018
Ginczanka. Chodźmy stąd
Opowieść – o czym? – o życiu i śmierci – kogo? – Zuzanny Poliny Gincburg czy Zuzanny Ginczanki? – opowieść o miłości czy o wojnie? – o życiu czy umieraniu?„Nie boję się ogromu świata” – pisała mała dziewczynka któregoś ostatniego dnia lata, w jakichś ostatnich latach pokoju, w świecie pięknej przeszłości. To inicjujące zdanie rozpoczyna opowieść, której tytuł dałby się streścić w dwóch słowach: moje życie. Nie wie jeszcze, że będzie to brutalnie przerwana, niedokończona opowieść: o nieuczciwej śmierci, o przedwczesnym umieraniu. To otwierające zdanie wypowiada do nas z końca przedwojennej Warszawy. Już nie będzie takiego lata, już nie będzie takiego miasta i już nie będzie takiego świata. Kolejne miejsca, z których trzeba uciekać – Warszawa, Lwów, Kraków – staną się... więcej...
29.01.2018
Ginczanka. Chodźmy stąd
Opowieść – o czym? – o życiu i śmierci – kogo? – Zuzanny Poliny Gincburg czy Zuzanny Ginczanki? – opowieść o miłości czy o wojnie? – o życiu czy umieraniu?„Nie boję się ogromu świata” – pisała mała dziewczynka któregoś ostatniego dnia lata, w jakichś ostatnich latach pokoju, w świecie pięknej przeszłości. To inicjujące zdanie rozpoczyna opowieść, której tytuł dałby się streścić w dwóch słowach: moje życie. Nie wie jeszcze, że będzie to brutalnie przerwana, niedokończona opowieść: o nieuczciwej śmierci, o przedwczesnym umieraniu. To otwierające zdanie wypowiada do nas z końca przedwojennej Warszawy. Już nie będzie takiego lata, już nie będzie takiego miasta i już nie będzie takiego świata. Kolejne miejsca, z których trzeba uciekać – Warszawa, Lwów, Kraków – staną się... więcej...
29.01.2018
Ginczanka. Chodźmy stąd
Opowieść – o czym? – o życiu i śmierci – kogo? – Zuzanny Poliny Gincburg czy Zuzanny Ginczanki? – opowieść o miłości czy o wojnie? – o życiu czy umieraniu?„Nie boję się ogromu świata” – pisała mała dziewczynka któregoś ostatniego dnia lata, w jakichś ostatnich latach pokoju, w świecie pięknej przeszłości. To inicjujące zdanie rozpoczyna opowieść, której tytuł dałby się streścić w dwóch słowach: moje życie. Nie wie jeszcze, że będzie to brutalnie przerwana, niedokończona opowieść: o nieuczciwej śmierci, o przedwczesnym umieraniu. To otwierające zdanie wypowiada do nas z końca przedwojennej Warszawy. Już nie będzie takiego lata, już nie będzie takiego miasta i już nie będzie takiego świata. Kolejne miejsca, z których trzeba uciekać – Warszawa, Lwów, Kraków – staną się... więcej...
31.01.2018
Dla mnie bomba / projekt plakatu: Andrzej Pągowski
Spektakl grany w Klubie Dowództwa Garnizonu w Warszawie, aleja Niepodległości 141aŻegnamy się z tytułem „Dla mnie bomba”.W styczniu i lutym 2018 roku odbędą się ostatnie pokazy tego spektaklu. 2 lutego zagramy ostatni 108 spektakl.„Dla mnie bomba” to przedstawienie kabaretowo-muzyczne przywołujące klimat przedwojennej Warszawy. A w nim: taniec, rewia, piosenki, skecze, żarty, anegdoty oraz hity najlepszych kabaretów.Przewodnikiem po przedwojennej Warszawie jest stary subiekt, właściciel sklepu z płytami, gazetami i pamiątkami. Barwni goście jego antykwariatu przybliżą nam artystyczno-kawiarniany styl minionej epoki. Błyskotliwe żarty i anegdoty, piosenki wesołe oraz te, nad którymi unosi się lekka nutka nostalgii, przeniosą nas w tamten świat.Spektakl otrzymał... więcej...